???? Modern felsefenin kurucusu, metodik şüphe yoluyla varlığı temellendirir.
“Düşünüyorum, öyleyse varım.” (Cogito ergo sum)
– Bilgiden şüpheyle başlayarak, şüphe edeni yani “düşünen beni” varlığın kesin temeli kabul eder.
– Dış dünya, duyular, beden... hepsi şüphelidir. Ama şüphe eden özne kesindir.
Varlık iki temel tözden oluşur:
Res cogitans → Düşünen töz (ruh, zihin)
Res extensa → Uzamlı töz (madde, beden)
Aralarındaki ilişkiyi kurmak için Tanrı’ya ihtiyaç duyar.
→ Tanrı, ruhla beden arasındaki düzeni kurandır.
“Varlığın temeli düşünmedir.”
“Beden–zihin ayrımı vardır.”
“Tanrı, varlık düzeninin güvencesidir.”
???? Descartes'in dualizmine karşı, monist bir varlık anlayışı kurar.
“Tanrı, doğanın ta kendisidir.” (Deus sive Natura)
– Tek bir töz vardır: Tanrı = Doğa
– Bu töz, sonsuz sıfatlara sahiptir (düşünce, uzam vb.)
– Her varlık, Tanrı’nın bir görünümüdür (mod)
– Tanrı, evrenin dışındaki bir yaratıcı değil, evrenin bizzat kendisidir.
– Varlık zorunludur, doğada tesadüfe yer yoktur.
“Tanrı, doğanın kendisidir.”
“Tek töz vardır; tüm varlıklar onun yansımasıdır.”
“Evren zorunlu bir sistemdir.”
???? Varlığı monad adını verdiği zihinsel birimlerle açıklar.
– Evren, sonsuz sayıdaki “monad”lardan oluşur.
– Monadlar bölünemez, görünmez, zihinsel varlıklardır.
– Her monad, kendi iç yasasına göre işler.
“Evren, Tanrı’nın seçtiği en mükemmel düzendir.”
– Tanrı, monadları önceden kurmuş bir uyumla (pre-established harmony) hareket ettirir.
– Varlık, Tanrı’nın aklında en mükemmel şekilde programlanmıştır.
“Evrenin en iyi olasılığı Tanrı tarafından kurulmuştur.”
“Her şey uyum içinde işler çünkü Tanrı böyle istemiştir.”
“Monadlar maddi değil, zihinsel birimlerdir.”
???? Bilginin kaynağını deneyim olarak gören empirist filozof. Varlığı dış dünyaya dayandırır.
– İnsan zihni doğuştan boş bir levhadır (tabula rasa).
– Tüm bilgiler duyularla elde edilir.
– Varlık, dış dünyadaki nesnelerdir.
– Bu nesneler duyular aracılığıyla zihinde tasarımlar oluşturur.
– Varlık, zihnin dışındaki nesnel gerçekliktir.
“Zihin boş levhadır.”
“Varlık, deneyimle kavranır.”
“Bilgiye ulaşmak için duyular gereklidir.”
???? Locke’a itiraz eder: “Varlık, algılanmaktır.”
(Esse est percipi)
– Maddi dünya yoktur.
– Bir şey ancak algılandığında vardır.
– Algılayan zihin olmadığında varlıktan söz edilemez.
“Masanın varlığı, onu gören bir zihne bağlıdır.”
– Maddi gerçeklikten çok algı ve bilinç vurgulanır.
– Tüm algılarımızı sürekli kılan ise Tanrı’dır.
“Varlık, algılanmaktır.”
“Madde yoktur; sadece algılar vardır.”
“Tanrı, sürekli algılayan mutlak zihindir.”
???? Bilgiye ve varlığa radikal şüpheyle yaklaşır.
– Nedensellik, alışkanlıktan ibarettir.
– Hiçbir şeyin var olduğundan %100 emin olamayız.
– Zihin dediğimiz şey bile bir izlenim yığınıdır.
“Kendilik diye bir şey yoktur; yalnızca algılarımız vardır.”
– Varlık, sabit bir yapı değil; izlenimlerin sürekli akışıdır.
– Bilgi de, varlık da mutlak değildir.
“Nedensellik kesin değildir.”
“Zihin sürekli akan izlenimlerden oluşur.”
“Varlık bilgisine kesin olarak ulaşamayız.”
???? Rasyonalizm ile empirizmi birleştirerek eleştirel felsefeyi (kritisizm) kurar.
– Gerçeklik ikiye ayrılır:
Fenomen: Deneyimlenebilir, duyularla kavranabilir şeyler
Nümen: Deneyimlenemez, aklın ötesinde kalan şeyler (Tanrı, özgürlük, ruh)
“Gerçeğin kendisine değil, ancak görüngüsüne ulaşabiliriz.”
– Deneyim, zihnin kategorileri tarafından biçimlendirilir.
– “Zaman, mekân, nedensellik” gibi yapılar doğuştandır.
→ Zihin olmadan deneyim anlamsızdır.
“Gerçekliğin kendisine ulaşamayız.”
“Zihin, bilgiyi yapılandırır.”
“Deneyim + akıl = bilgi”
“Fenomen–nümen ayrımı”
|
Filozof |
Varlığın Temeli |
Yaklaşım Türü |
Anahtar Söz |
|
Descartes |
Düşünen özne |
Dualizm (zihin – madde) |
“Düşünüyorum, öyleyse varım.” |
|
Spinoza |
Tanrı = doğa |
Monizm – Panteizm |
“Tanrı doğadır.” |
|
Leibniz |
Monadlar (zihinsel varlıklar) |
Determinizm, metafizik sistem |
“Bu dünya, mümkün dünyaların en iyisidir.” |
|
Locke |
Deneyim |
Empirizm |
“Zihin boş levhadır.” |
|
Berkeley |
Algı |
İdealizm |
“Varlık, algılanmaktır.” |
|
Hume |
İzlenimler |
Septik Empirizm |
“Nedensellik alışkanlıktır.” |
|
Kant |
Zihin + deneyim |
Kritisizm |
“Gerçeğin özüne değil, görünüşüne ulaşırız.” |