???? Hristiyan felsefesinin kurucu figürlerinden biridir.
– Varlığın temel kaynağı Tanrı’dır.
– Maddi varlık geçici, Tanrı ise ezelî ve ebedîdir.
– Tanrı, tüm varlığın sebebi ve ölçüsüdür.
“Gerçek varlık Tanrı’dır; diğer her şey Tanrı’nın yaratımıdır.”
– Platon’un idealarını Tanrı’nın zihnine taşır.
– İdealar dünyası, Tanrı’nın düşüncesinde vardır.
– Ruh da maddeden üstün olduğu için bedenden bağımsız bir varlıktır.
“Varlığın özü Tanrı’dadır.”
“Gerçeklik maddede değil, Tanrı’nın zihninde saklıdır.”
???? Hristiyan felsefesinde Aristoteles’in yeniden keşfedilmesidir.
– Tanrı hem “zorunlu varlık”tır hem de diğer tüm “mümkün varlıkların” nedenidir.
– Tanrı’nın varlığı akıl yoluyla da temellendirilebilir. (Ontolojik değil, kozmolojik kanıt)
|
Tür |
Tanım |
|
Zorunlu varlık |
Kendi başına vardır, başka hiçbir şeye bağlı değildir. (Tanrı) |
|
Mümkün varlık |
Varlığı başka bir şeye bağlı olan varlık. (İnsan, taş, hayvan) |
– Aristoteles’ten aldığı “dört neden kuramını” Tanrı merkezli yorumlar:
→ Tüm neden zincirinin ilk halkası Tanrı’dır.
“Tanrı, mümkün varlıkların zorunlu nedenidir.”
“Tanrı’ya ulaşmak hem imanla hem akılla mümkündür.”
???? İslam felsefesinde Aristoteles etkisiyle sistematik ontoloji kurmuştur.
– Gerçek varlık, “ilk neden” olan Allah’tır.
– Tanrı’nın varlığı zorunludur, diğer her şey ise mümkün varlıktır.
Tanrı’dan zorunlu olarak akıllar, felekler ve en sonunda madde sudûr eder (taşar).
– Tüm varlıklar Tanrı’dan uzaklık derecelerine göre farklı seviyededir.
– İnsan, aklı sayesinde Tanrı’ya en yakın varlıktır.
Zorunlu varlık: Allah
İlk akıl – göksel akıllar
Neff-i küllî (evrensel ruh)
İnsan ruhu – madde – doğa
“Tüm varlık, ilk nedenden taşarak oluşmuştur.”
“Varlık hiyerarşisinde Tanrı üst, madde en alt düzeydedir.”
???? Hem Aristotelesçi hem metafizikçi derinlikte ontoloji kurar.
– Tanrı zorunlu varlıktır, tüm diğer varlıklar ondan gelir.
– Varlık – mahiyet (ne olduğu) ayrımı yapar.
|
Kavram |
Tanım |
|
Varlık (vücûd) |
Fiilen var olan |
|
Mahiyet (mâhiyet) |
O varlığın “ne” olduğu |
– “Bir şeyin var olması ile ne olduğu farklıdır.”
→ Örn: “At” olmak ve “var olan bir at” olmak farklı şeylerdir.
– Tanrı’dan ilk akıl sudûr eder → nefs → doğa → madde → insan
– Varlık dikey bir sistem içinde kademe kademe uzaklaşır.
“Tanrı, zorunlu varlıktır. Diğer varlıklar onun sudûrudur.”
“Bir şeyin var olması, ne olduğu ile aynı değildir.”
???? Bilginin kaynağında aklı değil, vahyi ve sezgiyi esas alır.
– Gerçek varlık Allah’tır.
– Aklın sınırları vardır, hakikate keşif ve sezgi (ilm-i ledün) yoluyla ulaşılır.
“Aklın bile ulaşamadığına gönül ulaşır.”
– Materyalist felsefeye ve doğa nedenlerine karşıdır.
– Nedensellik yoktur; her olay, Allah’ın iradesiyle olur.
→ Bu nedenle “doğada değişmez yasa yoktur.”
“Gerçek bilgi ve varlık, sezgiyle idrak edilir.”
“Her şey Tanrı'nın iradesine bağlıdır.”
???? Akılcı yaklaşımıyla Gazali’ye karşı çıkar.
– Varlık Allah’ın eseri olmakla birlikte, akıl ile de kavranabilir.
– Tanrı’nın varlığı akıl yürütmeyle temellendirilebilir.
“Din ve felsefe çelişmez; aynı hakikate farklı yollardan ulaşırlar.”
– Nedensellik vardır.
– Doğa yasaları vardır.
– Evrenin düzeni, akıl yürütmeye dayanır.
“Aklın ışığı, ilahî ışıkla çelişmez.”
“Bilgi ve varlık, aklın ürünü olarak da anlaşılabilir.”
|
Filozof |
Varlığın Kaynağı |
Bilgi Yolu |
Anahtar Terim |
Yaklaşımı |
|
Augustinus |
Tanrı |
İman |
Tanrı'nın zihnindeki idealar |
Hristiyan metafiziği |
|
Aquinolu Thomas |
Tanrı |
Akıl + iman |
Zorunlu–mümkün varlık |
Aristotelesçi–teist |
|
Farabi |
Tanrı |
Akıl |
Sudûr, ilk neden |
Aristotelesçi–İslam |
|
İbn Sina |
Tanrı |
Akıl + mahiyet |
Varlık–mahiyet ayrımı |
Metafizik sistemli |
|
Gazali |
Tanrı |
Sezgi, vahiy |
Nedensizlik, irade |
İslam mistisizmi |
|
İbn Rüşd |
Tanrı |
Akıl |
Din–felsefe uzlaşması |
Akılcı teizm |